Haye haye shaam - 2
Babe di nabuwat layi jiwe darbaar gayi zahra
Haa inj piyo di wilayat layi, dhiyaan wich shaam bazaarne gaiyya
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
shabir sadavan layi, Sajjad bachavan layi
darabara chey gaiyyan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
Abid no ae fikraa san na waal nazar aavan
zainab no ae socha san edhi saawaa na muk jaawan
bazarede modate Sajjad de zainab ne band rakhiya ne ankhiyaan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
chayii raakh jo jhulay di besheer di amdi ne
hathaan te laeena ne barsaye bade korray
maa zakhmi te hondi rai Asghar di nishani layi band rakhiyaan ne muthiyaan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
Haye akbar - 3
ae vayn si lailah da mehmal ton kive utri
ae sochia nai Akbar galian choo kive guzri
mein shaam day safraa vich naizay te tere sir nu bas vekhdi raiyyan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
har amdi di hasrat ae jadon laal jawaa huvay
sang odeya phuppiyan day maa lave onu sehrey
par farwa ne na jane kinj gathrhi chay banya ne sehrey deyan ladiyan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
haaye aakhe ruqqia ro ke aulaad karaan sadqy
Main zalima nu Abid maran nah dendi korray
haye ummul baneen di dhi, inj ho gayi ae qaidi, paiyya bawache rasiyaan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
Shaam haye haye shaam
Dardi si jaddon bibi zalim day tamache ton - 2
o maar da si jaake masooma di phuppiyaan nu
Phuppiyaan nu bachawan layi, rukhsara te rakhiyaan nai masooma ne talyaan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
tatheer day wede to kadi baar nah jo gaiyyan
o shaam day vich akbar paiyaan sundiya san jhidkaa
babey di wilayat layi har zulm nu seh gaiyyan Nazaan deyan palyaan
Dhiyaan, Haider diya dhiyaan, Haider diya dhiyaan - 2
دھیاں حیدرؑ دیاں دھیاں
شبیرؑ سڈاون لئی، سجادؑ بچاون لئی
درباراں چے گئیاں
عابدؑ نو اے فکراں سن نا وال نظر آون
زینب نو اے سوچاں سن ایدھی سانواں نا مک جاون
بازاراں تے مڑاتےسجادؑ نے زینب نےبند رکھیاں نے اکھیاں
چائی راکھ جو جھولے دی بے شبیرؑ دی امڑی نے
ہتھاں تے لعیناں نے برسائے بڑے کوڑے
ماں زخمی تے ہوندی رئی اصغرؑ دی نشانی لئی بند رکھیاں نے مٹھیاں
اے وین سی لیلہؑ دا مہمل توں کیویں اتری
اے سوچیا نئی اکبرؑ گلیاں چوں کیویں گزری
میں شام دے سفراں وچ نیزے تے ترے سر نوں بس ویکھدی رئیاں
ہر امڑی دی حسرت اے جدوں لال جواں ہووے
سنگ اودھیاں بھیناں دے ماں لاوے اونوں سہرے
پر فرواہ نے نا جانے کنج گٹھڑی چ بنیاں نے سہرے دیاں لڑیاں
آکھے رقیہؑ رو کے اولاد کراں صدقے
ظالم شمر نوں عابدؑ مارن نہ دیندی کوڑے
ام البنینؑ دی دھی انج ہو گئی اے قیدی پئیاں بانواں چ رسیاں
ڈردی سی جدوں بی بی ظالم دے تماچے توں
او مارداسی جاکے معصومہ دی پھپھیاں نوں
پھپیاں نو بچاون لئی رخساراں تے رکھیاں نئی معصومہ نے تلیاں
تطہیر دے ویڑھے توںکدی بار نہ جو گئیاں
او شام دے وچ اکبرؔ پئیاں سندیاں سن جھڑکاں
بابے دی ولائیت لئی ہر ظلم نوں سہہ گئیاں نازاں دیاں پلیاں